PKMg 13

Przeznaczenie

PKMg 13 można w pierwszej kolejności stosować na gleby ubogie w magnez przyswajalny oraz na wszystkie gleby lekkie, ze względu na proporcje trzech składników zawartych w tym nawozie – fosforu (P), potasu (K) i magnezu (Mg). Może on dawać szczególnie dobre efekty na glebach o bardzo niskiej zawartości fosforu przyswajalnego, przy średniej lub wysokiej zawartości potasu, gdzie zaleca się stosowanie tego nawozu systematycznie w okresie kilku lat. Na glebach regularnie nawożonych obornikiem, PKMg 13 poprawia stosunek ilościowy w glebie fosforu do potasu na korzyść fosforu, ponieważ obornik zawiera za mało fosforu w stosunku do potasu. Ta zależność dotyczy w jeszcze większym stopniu gnojowicy.

Właściwości

PKMg 13 jest nawozem pylistym. Składniki pokarmowe (procent m/m): 13,0% (P2O5) pięciotlenku fosforu rozpuszczalnego w kwasach mineralnych, 11,0% (P2O5) pięciotlenku fosforu rozpuszczalnego w obojętnym roztworze cytrynianu amonu i wodzie, 8,0% (P2 ) pięciotlenku fosforu rozpuszczalnego w wodzie, 13,0% (K2O) tlenku potasu rozpuszczalnego w wodzie, 15,0% (CaO) tlenku wapnia rozpuszczalnego w wodzie, 2,0% (MgO) tlenku magnezu całkowitego, 21,0% (SO3) trójtlenku siarki całkowitego. Posiada w swoim składzie szereg mikroelementów, takich jak: bor 10 ppm, miedź 15 ppm, mangan 100 ppm i cynk 90 ppm. Wszystkie składniki są łatwo przyswajalne dla roślin.

Stosowanie

PKMg 13 jest typowym nawozem przedsiewnym i na gruntach ornych należy zmieszać go z glebą do głębokości 10-20 cm. Głównym składnikiem nawozu jest fosfor i dawki należy określać według potrzeb fosforowych nawożonych roślin. Nawóz ten należy w pierwszej kolejności stosować na glebach ubogich w magnez przyswajalny przy średniej zasobności w potas.

Dawkowanie

Dawki nawozu należy ustalać według potrzeb nawozowych uprawianej rośliny, zasobności gleby w fosfor przyswajalny oraz spodziewanego plonu.

Numer normy: ZN-ZChL-18:2005